Zeznanie IV (LPR/4/2015) Mój ósmy kolor tęczy
Barbara z Torunia Projekt LPR to konsekwencja potrzeby zrozumienia tych, którzy zachorowali onkologicznie. Wydaje mi się, że mogę w ten sposób przybliżyć się do nich, doświadczyć głębszej relacji i tym samym lepiej wykorzystać kompetencje psychologa. Czy to możliwe, czy to dobry pomysł Pani zdaniem?
Proszę nie chcieć zbyt intensywnie dowiedzieć się, jak to jest chorować na raka.
Zeznanie III (LPR/3/2015) Złoty Paw
Monika Przesłuchanie rozpoczęło się od swobodnej wypowiedzi przesłuchiwanej.
Nie lubię mówić o mojej chorobie. Wiedzą o niej tylko nieliczne osoby – najbliższa rodzina, przyjaciółki, znajomi ze stowarzyszeń. Mówię tylko tym, od których nie wyczuwam współczucia. Nie lubię i nie chcę, by inni traktowali mnie w odmienny sposób. Chcę być postrzegana jako osoba zdrowa, a nie chora, w pełni korz
Zeznanie II (LPR/2/2015) Wiara, miłość i rodzina to moja siła!
Malwinka Masz „śmiejące się” oczy. Co one mówią o Tobie?
Chyba pokazują jaka jestem. Rzeczywiście cenię sobie uśmiech, naturalność. Lubię pośmiać się z siebie, z różnych rzeczy. Dlatego najlepiej i najswobodniej czuję się z młodszymi koleżankami. Powaga nie jest moją bajką. W towarzystwie dzieci, z osobami młodszymi ode mnie często się wygłupiamy. Pewnie dlatego
Zeznanie IX (LPR/9/2015) Rodzina była moim celem w wyzdrowieniu
Renia Jesteś mamą na pełen etat, prawda?
Tak, jestem trzydziestosześcioletnią mamą trójki dzieci – dwóch nastoletnich synów, Bartłomieja i Jakuba, a także czteromiesięcznej córeczki Zuzi. I ona jest naszym wielkim cudem. Jak to jest zachorować i mieć trzech najbliższych mężczyzn koło siebie?
Październik jest miesiącem akcji „Różowej Wstążki” – badań piersi.
Zeznanie XI (LPR/11/2015) Czas na remont wnętrza
Wandzia Jak wspominasz siebie w czasie, gdy dowiedziałaś się o diagnozie?
Gdy dowiedziałam się, że mam nowotwór piersi, przeszłam wahania nastroju. Odczuwałam lęk, złość, litość dla siebie, poczucie utraty kontroli nad własnym życiem. Ta huśtawka, którą przeżywałam, przerażała mnie. Problemem było dla mnie to, że wstępnie powiedziano mi, iż czeka mnie małe cięcie, może kilkuce
